ការញញឹមបញ្ចេញអញ្ចាញធ្មេញជាអ្វី ហើយការកត់សម្គាល់?
ការញញឹមបញ្ចេញអញ្ចាញធ្មេញគឺជាស្ថានភាពមួយដែលអញ្ចាញធ្មេញខាងលើអាចមើលឃើញច្រើនពេកនៅពេលញញឹម ដែលប៉ះពាល់ដល់សោភ័ណភាពនៃស្នាមញញឹម។ ស្ថានភាពនេះគឺមានច្រើនករនី ដែលកើតមានចំពោះបុរសប្រហែល 6% និងស្ត្រី 14%។
ការញញឹមត្រូវបានចាត់ទុកថាមានការបញ្ចេញអញ្ចាញធ្មេញ នៅពេលដែលអញ្ចាញធ្មេញខាងលើមានប្រវែងលើសពី 2 មីលីម៉ែត្រ ចែកចេញជាបីកម្រិត៖
- បញ្ចេញតិច៖ 2–4 មីលីម៉ែត្រ
- បញ្ចេញមធ្យម៖ 4–8 មីលីម៉ែត្រ
- បញ្ចេញធ្ងន់៖ លើសពី 8 មីលីម៉ែត្រ

ស្នាមញញឹមដ៏ស្រស់ស្អាតគួរតែមានអញ្ចាញធ្មេញដែលមានប្រវែងមិនលើសពី 2 មីលីម៉ែត្រ។
តើការព្យាបាលការញញឹមបញ្ចេញអញ្ចាញធ្មេញមានអត្ថប្រយោជន៍អ្វីខ្លះ?
ការព្យាបាលការញញឹមបញ្ចេញអញ្ចាញធ្មេញ ជួយបង្កើតស្នាមញញឹមដ៏ស្រស់ស្អាតបែបធម្មជាតិដោយបង្ហាញធ្មេញខាងលើបានសជាងមុន។ ក្រៅពីនោះ ការព្យាបាលដែលលើក ឬកាត់ជាលិកាអញ្ចាញធ្មេញលើសចេញនឹងកាត់បន្ថយផ្ទៃដែលបាក់តេរីប្រមូលផ្តុំ និងបង្កើនអនាម័យមាត់ ធ្មេញសម្រាប់អ្នកជំងឺ។
តើអ្វីបណ្តាលឱ្យមានការញញឹមបញ្ចេញអញ្ចាញធ្មេញ?
ការញញឹមបញ្ចេញអញ្ចាញធ្មេញ កើតចេញពីមូលហេតុសំខាន់ៗចំនួនបួន៖
- ឆ្អឹងថ្គាមខាងលើលូតលាស់ខ្លាំងពេក បណ្តាលឱ្យថ្គាមខាងលយចេញ។
- សាច់ដុំបបូរមាត់ខាងលើសកម្មខ្លាំងពេក ទាញបបូរមាត់ឡើងខ្ពស់ពេកនៅពេលញញឹម។
- បបូរមាត់ខាងលើខ្លីពេក មិនគ្របដណ្តប់អញ្ចាញធ្មេញឱ្យបានគ្រប់គ្រាន់។
- ការលូតលាស់របស់ធ្មេញ និងអញ្ចាញធ្មេញមិនស្មើគ្នា — អញ្ចាញធ្មេញលើស ឬការលូតលាស់បន្តបន្ទាប់ពីធ្មេញឈប់លូតលាស់។
វិធីសាស្រ្តព្យាបាលសម្រាប់ការញញឹមបញ្ចេញអញ្ចាញធ្មេញ

ការក្លែងធ្វើអត្ថប្រយោជន៍នៃការព្យាបាលការញញឹមបញ្ចេញអញ្ចាញធ្មេញ
ដើម្បីកែលម្អ ឬបំបាត់ការបញ្ចេញអញ្ចាញធ្មេញទាំងស្រុង វេជ្ជបណ្ឌិតនឹងកំណត់មូលហេតុចម្បងនៃស្ថានភាពនេះ និងផ្តល់វិធីសាស្រ្តព្យាបាលដែលសមស្រប៖
ចំពោះករណីដែលមានការលូតលាស់ថ្គាមខាងលើច្រើនពេក ដែលបណ្តាលឱ្យមានបញ្ហាថ្គាមពយ វេជ្ជបណ្ឌិតនឹងធ្វើការវះកាត់ដើម្បីកែតម្រូវបញ្ហាថ្គាមពយ។
ចំពោះករណីដែលមានសាច់ដុំខាងលើសកម្មខ្លាំងពេក វេជ្ជបណ្ឌិតនឹងចាក់ថ្នាំ Botox ដើម្បីជួយបន្ធូរសាច់ដុំ និងកាត់បន្ថយប្រសិទ្ធភាពលើកនៃសាច់ដុំលើកបបូរមាត់ខាងលើ។
ចំពោះករណីដែលមានបបូរមាត់ខាងលើខ្លីពេក វេជ្ជបណ្ឌិតនឹងធ្វើការវះកាត់ដើម្បីអូសវែងបបូរមាត់ខាងលើ ដោយបង្កើតសមត្ថភាព ដើម្បីគ្របដណ្តប់ជាលិកាអញ្ចាញធ្មេញលើសទាំងស្រុង។
ក្នុងករណីផ្សេងទៀត វេជ្ជបណ្ឌិតនឹងធ្វើការវះកាត់ដើម្បីលើកអញ្ចាញធ្មេញខាងលើឱ្យកាន់តែជិតជើងធ្មេញ ឬកាត់ជាលិកាអញ្ចាញធ្មេញលើសចេញ។
តើការវះកាត់អូសវែងបបូរមាត់ខាងលើ ឬការវះកាត់ប្តូរទីតាំងបបូរមាត់ ត្រូវបានអនុវត្តយ៉ាងដូចម្តេច?
ការវះកាត់អូសវែងបបូរមាត់ខាងលើ គឺជាបច្ចេកទេសមួយដែលពាក់ព័ន្ធនឹងការកាត់យកភ្នាសរំអិលលើសចេញ ដើម្បីបង្រួមគម្លាតរវាងបបូរមាត់ខាងលើ និងធ្មេញ។ វិធីសាស្ត្រនេះមិនប៉ះពាល់ដល់អញ្ចាញធ្មេញទេ ហើយធានាបាននូវរូបរាងបែបធម្មជាតិ។

រូបភាពដែលបង្ហាញពីការវះកាត់អូសវែងបបូរមាត់ខាងលើ
ជំហានវះកាត់រួមមាន៖
ការរចនាស្នាមវះ៖
គ្រូពេទ្យវះកាត់ពិនិត្យ និងវាយតម្លៃស្ថានភាពរបស់អតិថិជន ដើម្បីកំណត់តំបន់ និងទីតាំងនៃជាលិកាភ្នាសរំអិលដែលត្រូវដកចេញ។
ទទឹងអាស្រ័យលើទទឹងនៃស្នាមញញឹម ជាធម្មតាលាតសន្ធឹងពីធ្មេញមុនដំបូង ឬទីពីរនៅម្ខាងទៅធ្មេញមុនដំបូង ឬទីពីរនៅម្ខាងទៀត។
កម្ពស់នៃជាលិកាភ្នាសរំអិលដែលត្រូវកាត់ចេញជាធម្មតាមានកម្ពស់ទ្វេដងនៃបបូរមាត់ដែលត្រូវការបន្ទាបដើម្បីកែតម្រូវការបញ្ចេញអញ្ចាញធ្មេញទាំងស្រុង។
ដោយផ្អែកលើប៉ារ៉ាម៉ែត្រខាងលើ វេជ្ជបណ្ឌិតគូសសម្គាល់បន្ទាត់ស្នាមវះ៖
- ស្នាមវះខាងក្រោម៖ តាមបណ្តោយខ្សែពីអញ្ចាញធ្មេញ-ភ្នាសរំអិល ដែលអាចខ្ពស់ជាង ឬទាបជាង 1-2 មីលីម៉ែត្រ អាស្រ័យលើករណី។
- ស្នាមវះខាងលើ៖ នៅគល់អញ្ចេញធ្មេញ មិនលើសពី 12 មីលីម៉ែត្រពីស្នាមវះខាងក្រោម។
នីតិវិធីវះកាត់៖
បន្ទាប់ពីរចនាស្នាមវះរួច គ្រូពេទ្យវះកាត់នឹងចាក់ថ្នាំស្ពឹកក្នុងមូលដ្ឋាន ដើម្បីធានាបាននូវផាសុកភាពរបស់អតិថិជនពេញមួយនីតិវិធី។
គ្រូពេទ្យវះកាត់នឹងធ្វើស្នាមវះតាមបន្ទាត់ដែលបានគូសសម្គាល់ បន្ទាប់មកបំបែកស្រទាប់ភ្នាសរំអិល។ នេះគឺជានីតិវិធីដែលតម្រូវមានជំនាញខ្ពស់ និងធានានូវគោលការណ៍ដូចខាងក្រោម៖
- ជៀសវាងប៉ះពល់គែមបបូរមាត់ក្រហម។
- រក្សាអញ្ចាញធ្មេញភ្ជាប់យ៉ាងហោចណាស់ 2-3 មីលីម៉ែត្រនៅលើធ្មេញទាំងអស់នៅក្នុងតំបន់វះកាត់។
- ត្រូវប្រាកដថាជម្រៅនៃជើងអញ្ចាញធ្មេញក្រោយការវះកាត់មិនប៉ះពល់ដល់ការទំពារ និងមុខងារបបូរមាត់ផ្សេងទៀត។
គ្រូពេទ្យវះកាត់ដេរគែមខាងលើ និងខាងក្រោមនៃមុខរបួសដោយប្រើចេសដេរអាចរលាយបាន ដែលកាត់បន្ថយចម្ងាយរវាងធ្មេញ និងគែមបបូរមាត់ ដោយហេតុនេះព្យាបាលការញញឹមបញ្ចេញអញ្ចាញធ្មេញបានទាំងស្រុង។
ការថែទាំ និងការជាសះស្បើយក្រោយការវះកាត់
ដំណើរការជាសះស្បើយសម្រាប់ការវះកាត់នេះគឺខ្លីសមរម្យ ដោយមានរយៈពេលពី 1-2 សប្តាហ៍អាស្រ័យលើករណី។ អតិថិជនអាចជួបប្រទះការហើម ការឈឺចាប់ ឬភាពតឹងនៅពេលញញឹមភ្លាមៗបន្ទាប់ពីការវះកាត់ ប៉ុន្តែវានឹងថយចុះតាមពេលវេលា។
អតិថិជនគួរតែធ្វើតាមការណែនាំរបស់គ្រូពេទ្យ ដើម្បីធានាបាននូវការជាសះស្បើយបានឆាប់រហ័ស និងមានផាសុកភាព។
- រក្សាតំបន់ដែលបានព្យាបាលឱ្យស្អាត៖ ជៀសវាងការដុសធ្មេញខ្លាំងៗ។ ផ្ទុយទៅវិញ គួរប្រើទឹកខ្ពុរមាត់ល្អជាង។
- ជៀសវាងការប៉ះតំបន់ដែលបានព្យាបាល។
- ញ៉ាំអាហារមានភាពទន់ ឬរាវ។
- លេបថ្នាំតាមវេជ្ជបញ្ជារបស់គ្រូពេទ្យឱ្យបានទៀងទាត់។
- ស្អំទឹកកករយៈពេល 48 ម៉ោងដំបូង ដើម្បីកាត់បន្ថយការហើម។
* លទ្ធផលដែលទទួលបាននៅអាស្រ័យលើរាងកាយរបស់មនុស្សផ្សេងៗគ្នា។